 |
|||||||
|
Ziehier een stukje uit de Binnenkomer van het boek: Enkele tientallen jaren voor het begin van onze tijdrekening belde Cleopatra haar aanbidder Marcus Antonius op voor een afspraakje. Of hij zin had om iets met haar te gaan drinken? Gewoon zakelijk, want zij was natuurlijk niet verliefd op hem, zij voelde geen vlinders in haar buik. Geen enkele mevrouw of meneer bij de Hettieten, Egyptenaren, Etrusken, Romeinen, Grieken, ... in de oudheid was immers ooit verliefd. Dat was onmogelijk want verliefdheid bestond nog niet. Amoureuze bevliegingen en gevoelens zijn pas uitgevonden met de hoogstaande, verfijnde poëzie, vele jaren later. Dichters en romantici, zij hebben deze emotie gemaakt. Hadden zij er nooit over geschreven, dan zouden wij vandaag geen verliefd gevoel kennen. Vindt u dat nonsens? Dan zitten we gelukkig op dezelfde lijn en kunt u met een gerust hart aan dit boek beginnen. Toch lees je die stelling niet zelden. Sommige schrijvers menen echt dat verliefde en andere gevoelens geboren zijn uit de pen of het penseel. Vandaag weten we gelukkig beter. Een dergelijke redenering is hetzelfde als denken dat er honderd jaar geleden geen kleuren bestonden omdat er toen alleen zwart-witfoto's werden gemaakt. Wat niet is vastgelegd zou dus ook niet hebben bestaan? Nonsens, inderdaad. Zelfs de lieve Lucy, die meer dan drie miljoen jaar geleden in Afrika als vertegenwoordiger van Australopithecus afarensis rondliep, is verliefd geweest, in kleuren. Emoties zijn niet door ons uitgevonden door erover te schrijven. Het zijn biologische systemen, net als de bloeddruk, de reflexen of de werking van enzymen. Daarover gaat dit boek. De biologie van gevoelens. U zult een betoog lezen waarin ervoor wordt gepleit om onze emoties te beschouwen als minder mystiek en zweverig dan de literatuur ons wil doen geloven. Het gaat ook niet om stoorzenders, vervelende hinderpalen die onze ratio dwarsbomen. Het zijn overlevingsmachines… Mark Nelissen |
||||||
