Vinden we de natuurlijke selectie ook terug in onze cultuur?

Differentiële reproductie in onze cultuur vinden we terug in wat Richard Dawkins de meme noemde. Een meme is een eenheid van culturele overdracht bij de mens, zoals een idee, een melodie, een gezegde, een modestijl in de architectuur, kleding, gastronomie, enzovoort. Een meme is de culturele evenknie van het genetische gen en wordt eveneens van de ene generatie op de andere doorgegeven, niet via geslachtscellen maar door nabootsing – het 'springt' van het ene brein naar het andere. Een goed idee wordt doorgegeven. Een belachelijk idee verdwijnt, tenzij het humoristische waarde heeft en als grap blijft bestaan. Een meme is onderhevig aan mutatie en dus aan selectie. Goede memen, dat wil zeggen memen met een of andere kracht waardoor het over meerdere genera­ties van het ene brein naar het andere wordt doorgegeven, kunnen eeuwen meegaan. Slechte memen, dus zonder blijvend nut, leven niet lang.

Een voorbeeld van een sterke meme is de godsidee. Het moet oeroud zijn, misschien is het vele keren ontstaan als mutatie van een ander idee, maar we kennen de oorsprong ervan niet. Het is vele eeuwen lang doorgegeven via het gesproken en geschreven woord. Het heeft zijn intrede gedaan in andere vormen van onze cultuur zoals in de kunst. Het moet dus een sterke overlevingswaarde hebben. De evolutie van dit idee is onderhevig geweest aan vele mutaties, er bestaan veel varianten op de godsidee, maar de basisidee blijft overleven. Wat is die kracht? … zie verder p. 317

<< terug