Vanwaar komt het overspel van de vrouw?

Mannelijke mezen die bereid zijn deel te nemen aan overspel, geven de genen die hiervoor instaan een grotere verspreiding dan de genen die zorgen voor eeuwige trouw. En zo zal in de loop van de evolutie van deze mezensoort het overspel ontstaan en blijven bestaan.
…
Hoe zit dat bij de mens? “Wij zijn toch geen vogels!” zal u zeggen. Wel, we hebben al laten zien dat geen van de basismechanismen die gedrag sturen ons vreemd zijn. Hogere organismen hebben in de loop van hun evolutie veel nieuwe en complexe mechanismen bij de oude gevoegd, maar die oude mechanismen zijn nooit opgeruimd. Dus kunnen we dezelfde of gelijksoortige genen als van de vogels die we onder de loep namen in onszelf terugvinden.
Dat betekent dat onze over-over-overgrootmoeders in het Moederland hun voortplantingssucces op dezelfde manier konden vergroten als die mezen. Zij combineerden dezelfde twee strategieën: een man aan zich binden voor de langdurige vaderzorg en – als er enige twijfel bestond over de kwaliteit van zijn genen – zich laten bevruchten door een andere man die wél duidelijk tekenen vertoonde van goede genen.
Vrouwen die dus om welke reden ook geen ideale man konden krijgen, wisten hun voortplantingssucces te verzekeren door de jarenlange trouw aan één partner te combineren met goed gekozen slippertjes. De genen die voor deze wijze van handelen instonden, werden beter verspreid dan de genen die voor de eeuwige en onvoorwaardelijke monogame trouw zorgden. Aldus werd deze voortplantingsstrategie door de vele generaties van het Moederland tot op de dag van vandaag doorgegeven.

Betekent dit verhaal dat alle vrouwen hun man bedriegen? Natuurlijk niet ... zie verder p. 136

<< terug