

Wat is natuurlijke selectie?
We kunnen dit mechanisme vandaag omschrijven met behulp van de kennis van de erfelijkheidsleer. Maar om de redenering beter te kunnen begrijpen, is het verstandig eerst even stil te staan bij de visie van Darwin zelf. Trouwens, men citeert hem vaak in termen van 'de wet van de sterkste', en dat is een vervormde voorstelling.
Als we eerst zijn visie aanhalen en daarna die zelfde visie herformuleren in termen van genen, zal blijken dat natuurlijke selectie niet zomaar is te omschrijven als de wet van de sterkste.
De aanwijzingen die Darwin vond, vooral op zijn reis naar de Galapagoseilanden, om te komen tot zijn inzichten, laten we hier terzijde. We beperken ons tot zijn conclusies.
Alle soorten planten en dieren hebben een grote voortplantingscapaciteit, dat wil zeggen dat ze soms enorm veel nakomelingen zouden kunnen krijgen als ze alle in leven bleven en opgroeiden.
Een kabeljauw legt per keer miljoenen eitjes. Dat is zo ontzaglijk veel dat, als er geen zouden sterven, de aarde na een paar jaar bedekt zou zijn met een dikke korst kabeljauwen. Als een vrouw tussen 15 en 50 jaar niets anders zou doen dan kinderen baren, kan ze gemakkelijk 25 kinderen hebben.
Al die nakomelingen hebben dezelfde voortplantingscapaciteit, dus zal in elke soort de grootte van een populatie exponentieel toenemen.
Maar dat gebeurt natuurlijk niet … zie verder p. 17
<< terug
|