 |
|||||||
|
Mannen kunnen nooit helemaal zeker zijn dat ze de biologische vader zijn van hun kind. Zie je dat aan hun gedrag? Het verschil in ouderinvestering leidt tot merkwaardig menselijk gedrag. Doordat een vader onzeker is van zijn vaderschap zal hij aanwijzingen zoeken die erop wijzen dat het kind van zijn partner ook zijn kind is, onder andere door gelijkenissen tussen hem en het kind te zoeken. Hoe meer gelijkenissen hij vindt, hoe groter de kans wordt dat hij de genetische vader is. Dus kan men ook verwachten dat een moeder zal proberen om de waarneming van haar partner in 'gunstige zin' te beïnvloeden. Is dit ver gezocht? Blijkbaar niet, want onderzoek in de Verenigde Staten, Canada en Mexico op moeders van pasgeboren baby's bevestigt deze hypothese: de moeders wijzen kort na de geboorte veel meer op de gelijkenis van de baby met de vermeende vader dan met zichzelf. Dat geldt eveneens voor de familieleden van de moeder: ook zij benadrukken deze gelijkenis meer dan dat de verwanten van de vader dat doen. Dat klopt met de theorie van het totaal voortplantingssucces, die ik dadelijk uit de doeken zal doen: ook de verwanten van de moeder hebben er belang bij dat de vermoedelijke vader maximale vaderzorg geeft … zie verder p. 158 |
||||||
