Wat is het meest essentiële verschil tussen een vrouw en een man?

Het fundamenteel verschil tussen mannelijke en vrouwelijke individuen ligt in de grootte van de geslachtscellen. Zaadcellen zijn klein en overvloedig aanwezig, eicellen zijn in verhouding tot andere cellen ontzettend groot en worden in heel kleine hoeveelheden aangemaakt. Dat heeft te maken met de arbeidsverdeling waar we het al even over hadden: mobiliteit voor de mannelijke cel, voedselvoorraad voor de vrouwelijke cel. Mannetjes kunnen onbeperkt zaadcellen produceren. Wijfjes daarentegen zijn 'schaarse voortplantingsbronnen': er zijn veel minder eicellen op de markt leverbaar. Er wordt dus flink gestreden om die zeldzame eitjes. Als we dit even naar de mens vertalen, krijgen we een idee van de verhouding. Een man kan van zijn puberteit tot op een zeer hoge leeftijd constant zaadcellen aanmaken. Per ejaculatie levert hij keer op keer zo'n 200 à 400 miljoen cellen af. Ik schat dat dit neerkomt op 10 miljoen keer een miljoen (dus 10 biljoen) zaadcellen in het leven van een man. Het kán niet op! Een vrouw daarentegen begint de rijping van haar eerste eicel bij de aanvang van de puberteit en blijft eicellen produceren tot aan de menopauze. Daarbij wordt gemiddeld slechts één eicel per maand ter beschik­king gesteld. In heel haar leven zijn dat hooguit 500 eicellen. Dit zeer lage productiecijfer zal haar aanzetten tot grote zuinigheid. Om deze alinea uiterst bondig samen te vatten: zaadcellen zijn spotgoedkoop, eicellen zijn peperduur. Wat betekenen deze economische verhoudingen voor mannetjes en wijfjes in de praktijk?

Algemeen gesteld kan een mannetje zijn voortplantingssucces verhogen door zo veel mogelijk wijfjes te bevruchten. Hij maakt toch veel meer zaadcellen aan dan hij uiteindelijk nodig heeft voor een bevruchting. Stel dat hij een wijfje met slechte genen heeft bevrucht waardoor minder of niet levensvatbare nakomelingen ontstaan, of zelfs helemaal geen. Dat betekent dan voor het mannetje hooguit dat zijn vrijpartij verspilde tijd was. Die verloren cellen maken niet uit: hij maakt toch meteen weer nieuwe aan, waarmee hij kwistig kan rondstrooien.­

Bij het wijfje is het eigenlijk andersom … zie verder p. 126

<< terug