Wie was Darwin?

Het paradigma van denken en begrijpen in termen van evolutie dateert uit het mid­den van de vorige eeuw, toen Charles Darwin, de grondlegger van de moderne biologie, samen met Russell Wallace aantoonde dat de levende materie geen statisch stelsel is, dat het niet onveranderlijk is. Darwin en Wallace zagen dat alle levensvormen in de loop van een zeer lange tijd zijn ontstaan uit andere vormen, waarvan ze licht of sterk afweken doordat ze zich beter hadden aangepast aan veranderende omstandigheden.
Leven, dieren en planten waren niet in één keer gemaakt en op de wereld geplaatst met de boodschap 'leef en plant u voort'. Nee, alle huidige soorten zijn in de loop van een zeer langdurig proces gevormd uit eerdere soorten, de huidige vormen uit eerdere vormen. Het proces van wording uit voorgaande structuren noemt men evolutie.

Darwin en Wallace hadden hun bevindingen gelijktijdig en onafhankelijk van elkaar gedaan, en toch spreekt men alleen over het werk van Darwin. Dat kan worden verklaard door het feit dat Darwin veel meer heeft gepubliceerd dan alleen zijn ideeën over evolutie. Hij schreef een indrukwekkend werk over de mens, over huisdieren, hij was een groot specialist in wormen, enzovoort. Maar zijn handtekening onder de evolutieleer is vooral te danken aan Wallace, die meer heil zag in het verspreiden van de evolutiegedachte over de wereld en onder alle denkende mensen, dan in een academische oorlog tussen geleerden die het alleenrecht of minstens het eerstgeboorterecht van hun theorieën opeisen.
Hij liet in alle nederigheid de eer aan Darwin om het vaderschap van de moderne evolutieleer te dragen ... zie verder p. 15

<< terug